Samengesteld

Optredens van Gustav Mahler

versies

  • 1904-1906: Er is enige controverse over de volgorde van de twee middelste bewegingen. Van Mahler is bekend dat hij het werk heeft opgevat met het scherzo tweede en het langzame deel derde, een ietwat onklassieke arrangement dat werd overgenomen in eerdere gigantische symfonieën als Beethovens Negende en Bruckners Achtste en (onvoltooide) Negende, evenals in Mahlers eigen vierdelige Eerste en vierde. Het was in deze bewerking dat de symfonie werd voltooid (in 1904) en gepubliceerd (in maart 1906); en het was met een dirigerende partituur waarin het scherzo voorafging aan het langzame deel dat Mahler begon met repetities voor de eerste uitvoering van het werk, in mei 1906. Tijdens die repetities besloot Mahler echter dat het langzame deel vooraf moest gaan aan het scherzo, en uitgever Kahnt muziekuitgevers om een ​​"tweede editie" van het werk voor te bereiden met de bewegingen in die volgorde, en ondertussen errata-strookjes in te voegen die de wijziging van de volgorde aangeven in alle onverkochte exemplaren van de bestaande editie. De ernst van een dergelijke beslissing is niet te onderschatten: zoals Jeffrey Gantz opmerkte: “Een componist die zijn symfonie Andante / Scherzo onmiddellijk na publicatie Scherzo / Andante in première brengt, kan een zekere mate van publieke spot verwachten, en [de recensent van de eerste Weense uitvoering] spaarde het sarcasme niet ”. Bovendien observeerde Mahler deze herziene, 'tweede gedachten'-ordening bij elk optreden dat hij gaf; het is ook hoe de symfonie tijdens zijn leven door anderen werd uitgevoerd.
  • 1919: De eerste keer dat de verlaten, oorspronkelijke bewegingsopdracht werd teruggedraaid, lijkt in 1919 te zijn geweest, nadat Alma een telegram naar Willem Mengelberg had gestuurd met de tekst "Eerst Scherzo, dan Andante". Mengelberg, die tot aan diens dood nauw contact had gehad met Mahler en tot 1916 met veel plezier de symfonie in het "Andante / Scherzo" -arrangement had gedirigeerd, schakelde vervolgens over op de "Scherzo / Andante" -orde. Daarin lijkt hij alleen te zijn geweest: andere dirigenten, zoals Oskar Fried, bleven het werk uitvoeren (en uiteindelijk opnemen) als 'Andante / Scherzo', volgens Mahlers eigen tweede editie, tot begin jaren zestig.
  • 1963: In 1963 verscheen Erwin Ratz '' Critical Edition 'van de Zesde, en hierin ging het Scherzo het Andante vooraf. Ratz bood echter nooit enige steun aan (hij citeerde niet eens het telegram van Alma) voor zijn bewering dat Mahler ergens voor zijn dood 'voor de tweede keer van gedachten was veranderd'; maar zijn redactionele beslissing werd door weinig muzikanten in twijfel getrokken - en zelfs degenen die zijn 'derde gedachten'-opdracht niet accepteerden (zoals John Barbirolli (1899-1970) in zijn veelgeprezen opname uit 1967) konden ontdekken dat hun 'Andante / Scherzo'-uitvoering door de platenmaatschappij zou worden veranderd in “Scherzo / Andante” om hun opname in overeenstemming te brengen met de “Critical Edition”. Het totale gebrek aan documentair of ander bewijs ter ondersteuning van Ratz '(en Alma's) omgekeerde ordening heeft ertoe geleid dat de meest recente Critical Edition de Andante / Scherzo-orde heeft hersteld; veel dirigenten blijven echter het Scherzo uitvoeren vóór het Andante. Bovendien heeft Henry-Louis de La Grange, de biograaf van Mahler, verwijzend naar het Mengelberg-telegram uit 1919 het idee in twijfel getrokken dat Alma eenvoudigweg een persoonlijke kijk op de bewegingsorde uitsprak:
  • Het is veel waarschijnlijker tien jaar na de dood van Mahler en met een veel duidelijker perspectief op zijn leven en carrière, zou Alma getracht hebben trouw te blijven aan zijn artistieke bedoelingen ... het verlegt de grenzen van zowel taal als reden om te beschrijven [Andante-Scherzo ] als de 'enige juiste'. Mahlers Zesde symfonie zal, net als veel andere composities in het repertoire, altijd een 'dual-version'-werk blijven, maar weinig van de anderen hebben evenveel controverse opgeleverd.
  • De visie op de dubbele versie wordt herhaald door een andere grote schrijver van Mahler, Donald Mitchell. De kwestie blijft daarom fel bediscussieerd.

Publicaties

1906. Score door Kahnt muziekuitgevers.

1906. Score door Kahnt muziekuitgevers.

1906. Score door Kahnt muziekuitgevers. Pianoversie (4 handen) van Alexander von Zemlinsky (1871-1942).

Opgenomen en uitgevoerde voorbeelden in opdracht van de innerlijke bewegingen door verschillende prominente dirigenten

Scherzo / Andante

  • Erich Leinsdorf, Boston Symphony Orchestra, RCA Victor Red Seal LSC-7044
  • Jascha Horenstein, Royal Stockholm Philharmonic Orchestra, Unicorn UKCD 2024/5 (live-opname uit 1966)
  • Leonard Bernstein, New York Philharmonic,[12] Sony Klassiek SMK 60208 (*)
  • Vaclav Neumann, Gewandhaus Orchestra Leipzig, Berlin Classics 0090452BC
  • George Szell, Cleveland Orchestra, Sony Classical SBK 47654
  • Bernard Haitink, Concertgebouworkest, Amsterdam, Q-DISC 97014 (live optreden vanaf november 1968)
  • Rafael Kubelik, Beiers Radio Symfonie Orkest, Deutsche Grammophon 289 478-7897
  • Rafael Kubelik, Bavarian Radio Symphony Orchestra, Audite 1475671 (live-opname van de uitvoering van 6 december 1968)
  • Bernard Haitink, Concertgebouworkest, Amsterdam, Philips 289-420
  • Jascha Horenstein, Bournemouth Symphony Orchestra, BBC Legends BBCL4191-2
  • Georg Solti, Chicago Symphony Orchestra, Decca 414-674
  • Hans Zender, Saarbrücken Radio Symphony Orchestra, CPO 999-477
  • Maurice Abravanel, Utah Symphony, Vanguard Classics SRV 323/4 (LP)
  • Herbert von Karajan, Philharmonic Berlin, Deutsche Grammophon 289-415
  • Leonard Bernstein, Wiener Philharmoniker, Deutsche Grammophon DVD 440-073 (live filmopname vanaf oktober 409) (*)
  • James Levine, London Symphony Orchestra, RCA Red Seal RCD2-3213
  • Kirill Kondrashin, Leningrad Philharmonic Orchestra, Melodiya CD 10 00811
  • Václav Neumann, Czech Philharmonic, Supraphon 11 1977-2
  • Claudio Abbado, Chicago Symphony Orchestra, Deutsche Grammophon 289-423
  • Milan Horvat, Philharmonica Slavonica, lijn 4593003
  • Kirill Kondrashin, SWR Sinfonieorchester Baden-Baden und Freiburg, Hänssler Classic 9842273 (live opname vanaf januari 1981)
  • Lorin Maazel, Wiener Philharmoniker, Sony Classical S14K 48198
  • Klaus Tennstedt, London Philharmonic Orchestra, EMI Classics CDC7 47050-8
  • Klaus Tennstedt, London Philharmonic Orchestra. LPO-0038 (live opname van de Proms uit 1983)
  • Erich Leinsdorf, Bavarian Radio Symphony Orchestra, Orfeo C 554 B (live opname van de uitvoering van 011 juni 10)
  • Gary Bertini, Köln Radio Symphony Orchestra, EMI Classics 94634 02382
  • Giuseppe Sinopoli, Philharmonia Orchestra, Deutsche Grammophon 289-423
  • Eliahu Inbal, Frankfurt Radio Symphony Orchestra, 1986, Denon Blu-spec cd (COCO-73280-1)
  • Leonard Bernstein, Wiener Philharmoniker, Deutsche Grammophon 289-427 (*)
  • Michiyoshi Inoue, Royal Philharmonic Orchestra, Pickwick / RPO CDRPO 9005
  • Bernard Haitink, Berliner Philharmoniker, Philips 289-426
  • Riccardo Chailly, Koninklijk Concertgebouworkest, Decca 444-871
  • Hartmut Haenchen, Nederlands Philharmonisch Orkest, Capriccio 10
  • Hiroshi Wakasugi, Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra, 1989, Fontec FOCD9022 / 3
  • Leif Segerstam, Deens Radio Symfonie Orkest, Chandos CHAN 8956/7
  • Christoph von Dohnányi, Cleveland Orchestra, Decca 289-466
  • Klaus Tennstedt, London Philharmonic Orchestra, EMI Classics 7243 5 55294 28 (live opname vanaf november 1991)
  • Anton Nanut, Radio Symfonie Orkest Ljubljana, Zyx Classic CLS 4110
  • Neeme Järvi, Royal Scottish National Orchestra, Chandos CHAN 9207
  • Antoni Wit, Pools Nationaal Radio Symfonie Orkest, Naxos 8.550529
  • Seiji Ozawa, Boston Symphony Orchestra, Philips 289-434
  • Yevgeny Svetlanov, State Symphony Orchestra of the Russian Federation, Warner Classics 2564 68886-2 (box set)
  • Emil Tabakov, Sofia Philharmonic Orchestra, Capriccio C49043
  • Edo de Waart, Radio Filharmonisch Orkest, RCA 27607
  • Pierre Boulez, Wiener Philharmoniker, Deutsche Grammophon 289-445
  • Zubin Mehta, Israel Philharmonic Orchestra, Warner Apex 9106459
  • Thomas Sanderling, Filharmonisch Orkest van Sint-Petersburg, RS Real Sound RS052-0186
  • Yoel Levi, Atlanta Symphony Orchestra, Telarc CD 80444
  • Michael Gielen, SWR Sinfonieorchester Baden-Baden und Freiburg, Hänssler Classics 93029
  • Günther Herbig, Saarbrücken Radio Symphony Orchestra, Berlin Classics 0094612BC
  • Michiyoshi Inoue, New Japan Philharmonic, 2000, Exton OVCL-00121
  • Michael Tilson Thomas, San Francisco Symphony, SFS Media 40382001 (*)
  • Bernard Haitink, Orchestre National de France, Naïve V4937
  • Christoph Eschenbach, The Philadelphia Orchestra, Ondine ODE1084-5B
  • Mark Wigglesworth, Melbourne Symphony Orchestra, MSO Live 391666
  • Bernard Haitink, Chicago Symphony Orchestra, CSO Resound 210000045796
  • Gabriel Feltz, Stuttgart Philharmonic, Dreyer Gaido 9595564
  • Vladimir Fedoseyev, Tsjaikovski Symfonie Orkest van Moskou Radio, Relief 2735809
  • Eiji Oue, Osaka Philharmonic Orchestra, Fontec FOCD9253 / 4
  • Takashi Asahina, Osaka Philharmonic Orchestra, Green Door GDOP-2009
  • Jonathan Nott, Bamberg Symphony Orchestra, Tudor 7191
  • Esa-Pekka Salonen, Philharmonia Orchestra, Signum SIGCD275
  • Hartmut Haenchen, Orchestre Symphonique du Théâtre de la Monnaie, ICA Classics DVD ICAD5018
  • Antal Doráti, Israel Philharmonic Orchestra, Helicon 9699053 (live opname van de uitvoering van 27 oktober 1963)
  • Lorin Maazel, Koninklijk Concertgebouworkest, RCO Live RCO 12101 DVD
  • Paavo Järvi, Frankfurt Radio Symphony Orchestra, C-Major DVD 729404
  • Jukka-Pekka Saraste, Oslo Philharmonic, Simax PSC1316 (*)
  • Pierre Boulez, Lucerne Festival Academy Orchestra, Accentus Music ACC30230
  • Antonio Pappano, Orchestra dell'Accademia Nazionale di Santa Cecilia, EMI Classics (Warner Classics 5099908441324)
  • Lorin Maazel, Philharmonia Orchestra, Signum SIGCD361
  • Jaap van Zweden, Dallas Symphony Orchestra, DSO Live
  • Libor Pešek, Ceski Narodni Symfonicky Orchestr, Out of the Frame OUT 068
  • Václav Neumann, Tsjechisch Filharmonisch Orkest, Exton OVCL-00259
  • Zdeněk Mácal, Tsjechische Philharmonie, Exton OVCL-00245
  • Vladimir Ashkenazy, Czech Philharmonic, Exton OVCL-00051
  • Eliahu Inbal, Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra, 2007, Fontec SACD (FOCD9369)
  • Eliahu Inbal, Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra, 2013, Exton SACD (OVCL-00516 & OVXL-00090 "one point recording version")
  • Gary Bertini, Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra, Fontec FOCD9182
  • Georges Prêtre, Wiener Symphoniker, Weitblick SSS0079-2
  • Giuseppe Sinopoli, Stuttgart Radio Symphony Orchestra, Weitblick SSS0108-2
  • Rudolf Barshai, Yomiuri Nippon Symphony Orchestra, Tobu YNSO Archive Series YASCD1009-2
  • Martin Sieghart, Arnhem Philharmonisch Orkest, Exton HGO 0403
  • Heinz Bongartz, Leipzig Radio Symphony Orchestra, Weitblick SSS0053-2
  • Teodor Currentzis, MusicAeterna, Sony Classical 19075822952
  • Paavo Järvi, NHK Symphony Orchestra, Tokyo, RCA Victor Red Seal SICC 19040

Andante / Scherzo

  • Charles Adler, Vienna Symphony Orchestra, Spa Records SPA 59/60
  • Eduard Flipse, Rotterdams Philharmonisch Orkest, Philips ABL 3103-4 (LP), Naxos Classical Archives 9.80846-48 (CD)
  • Dimitri Mitropoulos, New York Philharmonic,[12] NYP Editions (live opname vanaf 10 april 1955)
  • Eduard van Beinum, Concertgebouworkest, Amsterdam, Tahra 614/5 (live opname vanaf 7 december 1955)
  • Sir John Barbirolli, Berlin Philharmonic, Testament SBT1342 (live-opname van de uitvoering van 13 januari 1966)
  • Sir John Barbirolli. New Philharmonia Orchestra, Testament SBT1451 (live-opname van Proms-optreden van 16 augustus 1967)
  • Sir John Barbirolli, New Philharmonia Orchestra, EMI 7 67816 2 (studio-opname, 17-19 augustus 1967)
  • Harold Farberman, London Symphony Orchestra, Vox 7212 (CD)
  • Heinz Rögner, Berlin Radio Symphony Orchestra, Eterna 8-27 612-613
  • Simon Rattle, City of Birmingham Symphony Orchestra, EMI Classics CDS5 56925-2
  • Glen Cortese, Manhattan School of Music Symphony Orchestra, Titanic 257
  • Andrew Litton, Dallas Symphony Orchestra, Delos (live-opname, beperkte herdenkingseditie)
  • Sir Charles Mackerras, BBC Philharmonic, BBC Music Magazine MM251 (deel 13, nr. 7) (*)
  • Mariss Jansons, London Symphony Orchestra, LSO Live LSO0038
  • Claudio Abbado, Berlin Philharmonic, Deutsche Grammophon 289-477
  • Iván Fischer, Budapest Festival Orchestra, Channel Classics 22905
  • Mariss Jansons, Koninklijk Concertgebouworkest, RCO Live RCO06001
  • Claudio Abbado, Lucerne Festival Orchestra, Euroarts dvd 2055648
  • Simone Young, Hamburg Philharmonic, Oehms Classics OC413
  • David Zinman, Tonhalle Orchester Zürich, RCA Red Seal 88697 45165 2
  • Valery Gergiev, London Symphony Orchestra, LSO Live LSO0661
  • Jonathan Darlington, Duisberg Philharmonic, Acousence 7944879
  • Petr Vronsky, Moravisch Philharmonisch Orkest, ArcoDiva UP0122-2
  • Fabio Luisi, Vienna Symphony, Live WS003
  • Vladimir Ashkenazy, Sydney Symphony Orchestra, SSO Live
  • Riccardo Chailly, Leipzig Gewandhaus Orchestra, Accentus Music DVD ACC-2068
  • Markus Stenz, Gürzenich Orchestra Köln, Oehms Classics OC651
  • Daniel Harding, Beiers Radio Symfonie Orkest, BR-Klassik 900132
  • Simon Rattle, Berlin Philharmonic Orchestra, BPH 7558515 (live opname vanaf 1987)
  • Osmo Vänskä, Minnesota Orchestra, BIS 2266
  • Simon Rattle, Berlin Philharmonic Orchestra (live-opnames uit 1987 en 2018, met dvd van 2018-uitvoering)

Als u fouten heeft gevonden, laat het ons dan weten door die tekst te selecteren en op te drukken Ctrl + Enter.

Spelfoutenrapport

De volgende tekst wordt naar onze redactie gestuurd: